بازار جهانی هواپیماهای بدون سرنشین تجاری با کاربردهای لجستیک، کشاورزی، فیلمبرداری و دفاعی به طور تصاعدی در پنج سال گذشته رشد کرده است. این گسترش سریع فرصتها و چالشهای امنیتی جدیدی را به همراه داشته است زیرا پهپادها هم برای اپراتورهای قانونی و هم برای عوامل مخرب در دسترستر میشوند.
پهپادهای مدرن اکنون به قابلیتهای پیشرفتهای از جمله دوربینهای حرارتی{0} با وضوح بالا، عمر باتری طولانیتر، سیستمهای ناوبری مستقل و پیوندهای ارتباطی رمزگذاری شده مجهز شدهاند. پهپادهای مسابقه ای FPV (First-Person View) و کوادکوپترهای ارزان-هزینه، مانع فعالیت های هوایی غیرمجاز را کاهش داده اند و راه حل های ضد{4}}پهپادها را از همیشه مهم تر کرده اند.
در پاسخ، صنعت ضد{0}}پهپادهای بدون سرنشین فناوریهای پیچیده تشخیص و پارازیت را توسعه داده است. سیستمهای ضد{2}}پهپاد مدرن رادار، تشخیص RF و ردیابی نوری را برای شناسایی پهپادهای غیرمجاز در عرض چند ثانیه ترکیب میکنند. به محض شناسایی، پارازیتهای سیگنال میتوانند پیوند ارتباطی بین هواپیمای بدون سرنشین و اپراتور آن را مختل کنند و هواپیما را مجبور به انجام یک مانور بازگشت-به{5}}خانه کند یا تا زمانی که سیگنال بازیابی شود، شناور بماند.
نصبهای ضد{0}}پهپاد ثابت در زندانها، فرودگاهها، پایگاههای نظامی و ساختمانهای دولتی رایج شدهاند. واحدهای پهپادهای متحرک-به طور فزاینده ای توسط مجریان قانون برای عملیات امنیتی موقت و رویدادهای عمومی بزرگ مستقر می شوند. ادغام شناسایی هدف با هوش مصنوعی{4}به طور قابل توجهی نتایج مثبت کاذب را کاهش داده و زمان پاسخگویی را بهبود بخشیده است.
همانطور که فناوری هواپیماهای بدون سرنشین به پیشرفت خود ادامه می دهد، اقدامات ضد-برای خنثی کردن آنها نیز انجام می شود. کارشناسان صنعت پیشبینی میکنند که رقابت تسلیحاتی بین نوآوری هواپیماهای بدون سرنشین و فنآوری ضد هواپیماهای بدون سرنشین سرعت میگیرد و سیستمهای خودمختار نقش برجستهتری در هر دو طرف معادله بازی میکنند.

