سایت به ندرت دو روز متوالی یکسان به نظر می رسد
طرحهای دفاعی پهپادی معمولاً در اطراف سایت همانطور که در روز بررسی وجود دارد ساخته میشوند. امکانات واقعی اینطور نمی ماند. پیمانکاران آسانسور، حصارهای موقت، داربست، دفاتر کانتینری و پشته های مواد را می آورند که طرح را تغییر می دهد. حتی یک پروژه کوچک می تواند یک دوربین را مسدود کند، یک خط دید آنتن را تغییر دهد یا مسیر جدیدی را برای یک پهپاد باز کند. اگر رویههای دفاعی تنظیم نشود، نقاط کور بدون اینکه کسی متوجه شود ظاهر میشود.
چرا کار پیمانکاری برای مقابله با پهپاد- مهم است
فعالیت پیمانکار به خودی خود یک رویداد امنیتی نیست، اما محیطی را که امنیت به آن متکی است تغییر می دهد. یک آسانسور جدید ممکن است دو هفته جلوی دوربین بنشیند. مجموعه ای از پالت ها ممکن است مسیر RF مورد استفاده توسط سنسور گوشه را مسدود کند. وسایل نقلیه ممکن است منطقه ای را پر کنند که قبلاً برای موقعیت یابی گشت زنی استفاده می شد. هیچ یک از این تغییرات باعث ایجاد زنگ هشدار نمی شود، با این حال هر یک از آنها پوشش دفاعی را کاهش می دهد.
نکات کاربردی برای تیم های امنیتی
- هماهنگی با مدیران تاسیساتقبل از شروع کار پیمانکاری
- مسیرهای گشت را به روز کنیدهنگامی که سازه های موقت ظاهر می شوند
- سنسورها یا دوربین های قابل حمل را تغییر دهیدجایی که احتمال مسدود شدن وجود دارد
- به برنامه زمانبندی پیمانکاران توجه کنیدبنابراین اپراتورها بدانند که چه زمانی محیط تغییر خواهد کرد
- موقعیت های پاسخ را دوباره ارزیابی کنیدبنابراین اپراتورها هنوز خط دید ایمن دارند
چرا این خطر واقعی را کاهش می دهد
بیشتر حوادث هواپیماهای بدون سرنشین در سایت های فعال در شرایط عادی اتفاق نمی افتد. زمانی اتفاق میافتند که محیط غیرعادی باشد و توجه در جای دیگری باشد. فعالیت پیمانکاری یکی از رایج ترین منابع این حالت غیرعادی است. در نظر گرفتن آن بهعنوان بخشی از تصویر دفاعی، طرح را بهجای نقشههای منسوخ شده، در واقعیت کنونی ثابت نگه میدارد.
نتیجه گیری
دفاع هواپیماهای بدون سرنشین زمانی بهترین عملکرد را دارد که سایت را به شکل امروزی منعکس کند، نه آنطور که در آخرین بررسی بود. هنگامی که فعالیت پیمانکار به عنوان یک ورودی عادی برای مقابله با برنامهریزی-پهپاد تلقی میشود، نقاط کور موقت سریعتر بسته میشوند و پوشش در هر مرحله از-کار در سایت صادقانه باقی میماند.

